Søk i denne bloggen

fredag 29. juni 2012

Hovden Sangen

Laget til bryllupet for veldig, veldig lenge siden. Men sier noe om naturen og hvordan de levde i gamle dager der ute. Eg er sååååå stolt av øya "mi", slekta mi, familien min og alt hva det har gjort<3

Mel. "I Roslagens vals"

Ytst ute mot Norsjøen ligg dar ei øy og vaktar mot havet i vest
Her bur ikkje menneskje, mann eller møy, som ikkje ved havet er fest
For her dei fødde og her vaksne opp i sjø mellom brenning og brot
Om sjøen er blid eller om han er vill, dei kjenner seg heime i båt

Kvanhovden kastar sitt lys vest i hav, der brenningar havbåra bryt
Og Aralden innafor lutar seg lav der, for stormar som brølar og ryt
Barekstad på solsida smiler so blidt og hamn gjev til mangen ein
Frå høgaste Skorakinn skodar ein vidt dit Hornelen reiser seg brått

Frå havet får folket mest alt det dei treng til, men inkje dei får utan strid
Ein fyller'kje båten med laks eller sild, om ikkje ein brukar sin flid
Kvar fiskar frå øya er kjend som ein mann som brukar med kunnskap sin båt
Sjølv jenter der heime kan gjeva ei hand og skvett ikkje om dei blir våt



Hav og fiske er forsatt sentralt. Jeg er stolt over farfar, Onkel Rune og pappa som har bygd opp alt dette her<3

Ingen kommentarer: